Najwcześniej i najsilniej rozwijały się południowe Włochy i w tych rejonach znajdowało się najwięcej miast. Dogodne usytuowanie portów oraz rozwój rzemiosła spowodował szybki wzrost miast na tych terenach. Z uwagi na nadmiar jednych produktów, a niedobór innych zaczęto szukać możliwości zbytu na swoje nadwyżki i zakupu surowców, których brakowało. Najlepszy handel był z Lewantem: wywożono broń, żelazo, drewno, sukno a sprowadzano złoto, cukier, przyprawy. Drugim regionem gęsto zaludnionym była Nadrenia. Tu świetnie rozwijało się rolnictwo, a tereny obfitowały w żelazo, cynę, sól, drewno i doskonałą wełnę. Region ten cechowała samowystarczalność, sprowadzano, więc towary luksusowe. Nad Morzem Północnym i Bałtykiem zawiązał się związek zwany Hanzą (należał do niej i Kraków). Instytucja ta regulowała spory między miastami i prowadził wspólną politykę wobec państw nadbałtyckich. Potęgą w tym obszarze był także Zakon Krzyżacki. Dogodne położenie posiadała Francja i Katalonia. Z tamtych regionów eksportowano: oliwę, zboże i wino.